Trashëgimia shkollore

[GjeniHacker]

Fillimi i vitit 1945 Preshevën dhe fshatrat e saj i gjeti pa okupatorët e jashtëm, ekonomikisht krejtësishtë të shkatrruar, në pikëpamje intelektuale pa asnjë të shkolluar në gjuhën amtare shqipe në vendlindje, pa objekte shkollore dhe pa punëtorë arsimorë me mësim në gjuhën shqipe.

[GjeniHacker]

Ajo me të cilën dispononim ishin disa ndërtesa të mejtepeve të xhamive, shumë pak objekte shkollore ku mësimi ishte zhvilluar në gjuhën serbe e ku ishin përfshirë rreth 150 nxënës shqiptarë. Kishim shumë pak të arsimuar që dinin të lexonin dhe të shkruanin me alfabetin arab ose cirilik, të mësuar nga hoxhallarët ose “dallaskët”.

[GjeniHacker]

Mësimi nëpër mejtepe në gjuhen arabe, me alfabetin arab dhe me ato pak shkolla në gjuhën serbe, me alfabetin cirilik, kishin për qëllim afirmimin e këtyre gjuheve dhe alfabeteve në dëm të gjuhes shqipe dhe të kombit shqiptar. U kujtohen vijuesve të këtyre shkollave porositë e mësimdhënësve të tyre se “Nuk guxojnë të flasin në gjuhën shqipe, madje as në rrugë as në shtëpi