Poezi nga zemra...

[GjeniHacker]

KESHTU KA QENE E SHKRUAR NDOSHTA !



Keshtu ka qene e shkruar ndoshta
qe une e ti te jetojme te ndare
larg nga njeri tjetri e me vuajtje
dhe asnjehere mos me u pare !





keshtu ndoshta e ka shkruar zoti
qe jeta jone muar pikellimin
zemra ime e ndare ne gjyse
rend e e perjetoi pelinin !




vertete shum vuaj por skam qte bej
ajo qe eshte shkruar nuk ndryshohet
ndoshta vjen nje dite shpresuese
dhe serish zemra ime qetesohet




jetoj me shpresen e vetme qe me mbet
dhe me enderren qe spo perfundon
e une dhe ne enderre te kerkoj
por askund zemra spo te takon




nje dite nese ti mendon per mua
nga syte e tu leshoje nje lot
dhe atehere thuaj vetes tende
perse e lash spo e kuptoj dot




kerko zemren time qe se gjen me
as ne kete bote as ne boten tjeter
se gjithqka qe ekzistonte mes nesh
tash mbeti e kohes se vjeter




fati im u shua ne mesnate
dhe jeta ime mori tjeter ndryshim
por qe te dua smund te them me
se vertete tash ska asnje kuptim




me mire mendo nje dite dhe qaj
se sa perjete te me harrosh
nese kupton se une kam vdekur
varrin tim mund ta vizitosh



por mbi varr mos me sjell lule
vetem nje lot mbi mua ne dhe
harro se dikur te kam dashte
dhe filloje nje jete te re

[GjeniHacker]

VITET E VETMISE ME LOT



Kalova ne jete shum vuajtje
dhe vite te vetmise me lot
pa ty mbeta qysh ne rini
dhe pa ndal u luta ne zot




perpjekjet e mia te kota
per te kthyer dashurine
nuk paten dobi fare
por me sollen vetmine



u mundova qe te pajtohem
me kete te mallkuar realitet
por kjo aspak sme qetesonte
vetem e vetem qe mbeta vete !




vitet e gjata pa ty
vertete shum me kan munduar
por se di ti ndonjehere
valle kete a e ke besuar



e di qe kurr se ke besuar
se po ta besoje do te ishte
pak me ndryshe dhe pa tradheti
sdo te leje zemren qe te deshti
qe te vuaj ne vetmi





shum per kete dashuri
kam shkruar dhe po shkruaj
shum vite kam lotuar
dhe ende vazhdoj te vuaj




sa rende eshte te jetosh
me nje plage ne zemer
te cilen e ke kujtim
nga e mallkuara femer !




keto ishin per mua
vitet e renda te vetmise
dhe shprese e humbur kot
per rruget e dashurise



shum shpejt vjen ardhmeria
por ty une ste kam me afer
nje ardhmeri e fundosur
qe jeten ma ben te varfer




shpesh i kujtoj vitet
e vetmise se rende me lot
u mundova te te harroj
por u mundova veq kot




se kjo jete pa ty beso
nuk kishte asnje kuptim
mbete enderr e pashuar
brenda zemres e shpirtit tim



edhe pse jeta kalonte
asgje plaget smi sheronte
asgje ne jete skish kuptim
per ty skishte zevendsim !